Naukowcy przyjęli obecnie strategię budowy superkomputerów, czyli maszyn, które w każdej sekundzie potrafią wykonywać miliardy operacji. Zazwyczaj superkomputery mają architekturę równoległą: macierze ultraszybkich procesorów pracują wspólnie, rozwiązując złożone zadania, na przykład opracowując prognozy pogody lub przeprowadzając symulacje eksplozji jądrowej. Komputery z takich firm, jak IBM, Cray i od innych znanych producentów, kosztują dziesiątki milionów dolarów o wiele za drogo jak na możliwości zespołów naukowych dysponujących skromnym budżetem. Dlatego od kilku już lat naukowcy z uniwersytetów i rządowych laboratoriów uczą się budować własne superkomputery, łącząc siecią tanie komputery osobiste i pisząc programy umożliwiające rozwiązywanie niezwykłych zadań na zwykłych maszynach. W 1996 roku dwóch z nas (Hargrove i Hoffman) pracowało w Oak Ridge National Laboratory (ORNL) w stanie Tennessee nad krajową mapą ekoregionów, zdefiniowanych na podstawie parametrów środowiska: obszary o takim samym klimacie, rzeźbie terenu i właściwościach gleby tworzyły jeden ekoregion. Aby stworzyć szczegółową mapę kontynentalnej części Stanów Zjednoczonych, podzieliliśmy cały obszar na 7.8 min kwadratowych komórek o boku 1 km.